Każdy aparat - czy to dedykowany aparat cyfrowy, czy aplikacja Aparat na Androida lub iPhone'a - umieszcza zrobione zdjęcia w folderze DCIM. DCIM oznacza „Digital Camera Images”.
Folder DCIM i jego układ pochodzą z DCF, standardu utworzonego w 2003 r. DCF jest tak cenny, ponieważ zapewnia standardowy układ.
Poznaj DCF, czyli „Design rule for Camera File system”
ZWIĄZANE Z: Dlaczego dyski wymienne nadal używają FAT32 zamiast NTFS?
DCF to specyfikacja stworzona przez JEITA, Japan Electronics and Information Technology Industries Association. To technicznie standardowy CP-3461 i możesz wykopać dokument standardów tajemnych i przeczytaj online. Pierwsza wersja tego standardu została wydana w 2003 roku, a ostatnia aktualizacja w 2010 roku.
Specyfikacja DCF wymienia wiele różnych wymagań, których celem jest zagwarantowanie interoperacyjności. System plików odpowiednio sformatowanego urządzenia - na przykład karta SD podłączona do aparatu cyfrowego - musi mieć format FAT12, FAT16, FAT32 lub exFAT. Nośnik o pojemności 2 GB lub większej musi być sformatowany w systemie FAT32 lub exFAT. Celem jest, aby aparaty cyfrowe i ich karty pamięci były ze sobą kompatybilne.
Katalog DCIM i jego podfoldery
Między innymi specyfikacja DCF nakłada na aparat cyfrowy obowiązek przechowywania zdjęć w katalogu „DCIM”. DCIM oznacza „Digital Camera Images”.
Katalog DCIM może - i zwykle zawiera - wiele podkatalogów. Każdy z podkatalogów składa się z niepowtarzalnego trzycyfrowego numeru - od 100 do 999 - i pięciu znaków alfanumerycznych. Znaki alfanumeryczne nie są ważne, a każdy producent aparatu może wybrać swój własny. Na przykład Apple ma to szczęście, że ma pięciocyfrową nazwę, więc ich kod to APPLE. Na telefonie iPhone katalog DCIM zawiera foldery, takie jak „100APPLE”, „101APPLE” i tak dalej.
W każdym podkatalogu znajdują się same pliki graficzne, które reprezentują zrobione zdjęcia. Nazwa każdego pliku obrazu zaczyna się od czterocyfrowego kodu alfanumerycznego - może to być dowolny kod, jakiego zażąda producent aparatu - po którym następuje czterocyfrowa liczba. Na przykład często będziesz widzieć pliki o nazwach DSC_0001.jpg, DSC_0002.jpg i tak dalej. Kod nie ma tak naprawdę znaczenia, ale jest spójny, aby zapewnić, że robione zdjęcia są wyświetlane w kolejności, w jakiej zostały zrobione.
Na przykład układ będzie wyglądał mniej więcej tak:
DCIM
-
100ANDRO
- DCF_0001.JPG
- DCF_0002.JPG
- DCF_0003.WAV
- 101ANDRO
- 102ANDRO
Możesz również zobaczyć pliki .THM, które reprezentują metadane dla plików innych niż obrazy JPG. Na przykład załóżmy, że nagrałeś film aparatem cyfrowym i został on zapisany jako plik .MP4. Zobaczysz plik DSC_0001.MP4 i plik DSC_0001.THM. Plik MP4 to sam film, podczas gdy plik .THM zawiera miniaturę i inne metadane. Jest to wykorzystywane przez aparat do wyświetlania informacji o filmie bez jego ładowania.
Jest tutaj więcej tajemniczych szczegółów, których wymaga specyfikacja DCF, ale nie są one naprawdę ważne.
Dlaczego więc wszyscy przestrzegają tej specyfikacji?
ZWIĄZANE Z: Jak kupić kartę SD: wyjaśnienie klas prędkości, rozmiarów i pojemności
DCF jest standardem „de facto”, co oznacza, że przyjęło go wystarczająca liczba producentów aparatów cyfrowych i smartfonów, że stał się on spójnym standardem w prawdziwym świecie. Standaryzowany format DCIM oznacza, że oprogramowanie do przesyłania zdjęć z aparatu cyfrowego może automatycznie identyfikować zdjęcia w aparacie cyfrowym lub karta SD po podłączeniu go do komputera, przenosząc je.
Foldery DCIM na smartfonach służą temu samemu celowi. Po podłączeniu telefonu iPhone lub telefonu z systemem Android do komputera, komputer lub oprogramowanie biblioteki zdjęć może zauważyć folder DCIM, zauważyć, że są zdjęcia, które można przenieść, i zaoferować zrobienie tego automatycznie.
DCIM może nie być najbardziej oczywistą nazwą, gdy widzisz go po raz pierwszy - a co powiesz na „Zdjęcia”? - ale ważniejsze jest, aby był to standard. Gdyby każdy producent aparatu cyfrowego lub system operacyjny smartfona miał własny, unikalny folder ze zdjęciami, programy nie zawsze byłyby w stanie automatycznie znaleźć zdjęcia na podłączonym urządzeniu. Nie można by wyjąć karty SD z jednego aparatu i podłączyć go bezpośrednio do innego aparatu cyfrowego, uzyskując dostęp do zdjęć bez ponownego formatowania urządzenia lub zmiany układu systemu plików.
Ostatecznie ważne jest posiadanie standardu - niezależnie od standardu. Dlatego folder DCIM podąża za nami od aparatów typu „wskaż i fotografuj” po aplikacje na smartfony, a nawet tablety. Plik Picture Transfer Protocol lub PTP , nie jest tym samym, co standard DCF, ale służy podobnemu celowi. Został zastąpiony przez MTP i inne standardy, ale PTP jest obsługiwany przez urządzenia z Androidem i iPhone'y do komunikowania się z aplikacjami do zarządzania zdjęciami, które obsługują ten standard.
Jak zwykle wszyscy rozwijamy stary i tajemniczy standard, ponieważ lepiej jest być kompatybilnym ze wszystkim, niż projektować coś nowego od podstaw. To jest ten sam powód e-mail jest nadal tak popularny!
Źródło zdjęcia: Ishikawa Kenon Fickr
